Dwa sposoby przyjmowania płatności
Gdy sprzedawca projektuje proces płatności, generalnie ma do wyboru dwa rozwiązania architektoniczne. Hosted checkout przekierowuje klienta na stronę płatności hostowaną przez dostawcę, w formie przekierowania lub w ramce iframe, gdzie wprowadzane są dane karty i płatności. Formularz wbudowany pozostawia klienta na własnej stronie sprzedawcy, a pola płatności są wbudowane bezpośrednio w witrynę lub aplikację sprzedawcy. Oba podejścia prowadzą do tego samego efektu, zakończonej transakcji, ale dochodzą do niego w inny sposób, a ta różnica ma znaczenie dla konwersji, kontroli i zgodności.
Kwestie konwersji
Hosted checkout, zwłaszcza w formie przekierowania, wprowadza widoczne przejście: klient opuszcza stronę sprzedawcy i trafia gdzie indziej, zanim wróci. Dla niektórych kupujących to przerwanie ciągłości może wzbudzić wątpliwości lub dodać frykcji, szczególnie jeśli wygląd hostowanej strony zauważalnie różni się od strony sprzedawcy. Formularz wbudowany pozwala uniknąć tego skoku, utrzymując klienta na jednej stronie przez cały czas. Czy ta różnica faktycznie wpływa na wskaźniki finalizacji, zależy od konkretnego procesu, odbiorców i tego, jak dobrze hostowana strona jest dopasowana stylistycznie do marki sprzedawcy, więc nie należy tego zakładać bez przetestowania na własnym ruchu.
Kontrola nad designem i procesem
Formularze wbudowane dają sprzedawcy większą kontrolę nad układem, kolejnością pól, komunikatami walidacji i otaczającą treścią strony, ponieważ pola płatności znajdują się na stronach budowanych przez samego sprzedawcę. Hosted checkout ogranicza, jak wiele z tego doświadczenia sprzedawca może zmienić; dostawca określa strukturę strony, a sprzedawca zwykle korzysta z opcji stylizacji lub konfiguracji, a nie z pełnego własnego kodu. To jest kluczowy kompromis: formularze wbudowane dają większą swobodę projektową, hosted checkout wymaga mniej pracy przy budowie i utrzymaniu.
Zakres zgodności
Te dwa podejścia różnią się także tym, jak dużo wrażliwych danych płatniczych dotyka własnych systemów sprzedawcy. W przypadku hosted checkout dane karty są wprowadzane i obsługiwane na stronie dostawcy, więc nigdy nie przechodzą bezpośrednio przez serwery czy kod front-endowy sprzedawcy. W przypadku formularza wbudowanego pola renderowane są na własnej stronie sprzedawcy, co zwykle oznacza, że środowisko sprzedawcy jest bardziej bezpośrednio zaangażowane w obsługę tych danych, nawet jeśli faktyczne przetwarzanie odbywa się gdzie indziej. Ta różnica w miejscu wprowadzania i przesyłania danych jest głównym powodem, dla którego sprzedawcy biorą pod uwagę zakres zgodności równolegle z konwersją i designem, wybierając między tymi dwoma rozwiązaniami.
Gdzie wpisuje się omwio
Hosted checkout omwio daje sprzedawcom stronę płatności znajdującą się poza ich własnym kodem front-endowym, dzięki czemu etap płatności jest obsługiwany przez stronę zaprojektowaną do tego celu, a nie budowaną i utrzymywaną przez sprzedawcę. Dla sprzedawców działających za pomocą panelu sprzedawcy omwio oznacza to, że proces płatności jest dostępny bez stałej pracy inżynieryjnej związanej z budową i aktualizacją formularzy płatności we własnym zakresie.
Podjęcie decyzji
Nie ma jednej właściwej odpowiedzi w wyborze między hosted checkout a formularzami wbudowanymi. Decyzja zależy od tego, jak bardzo sprzedawca ceni posiadanie pełnej kontroli nad wizualnym przebiegiem procesu w porównaniu z tym, jak bardzo chce ograniczyć bezpośrednie zaangażowanie własnych systemów w obsługę danych płatniczych, a także od dostępnych zasobów inżynieryjnych potrzebnych do budowy i utrzymania własnego formularza w czasie. Testowanie obu opcji na rzeczywistym ruchu, tam gdzie to możliwe, jest najbardziej wiarygodnym sposobem sprawdzenia, który kompromis pasuje do danego biznesu.
